… # 31 ก็เน๊อะ

ก็เน๊อะ

ถ้ายังอยากจะอ่านต่อไปก็ทำใจก่อนนะว่ายังไงๆก็ต้องเจอไอ้คำประเภทแปลกๆอยู่แล้ว

พยายามไม่พิมพ์มาพักนึง เหมือนอะไรขาดหาย (จริงๆนะ)

บ้ามากมาย ร้องไห้้อีกแล้วอ่ะ

ซึ้ง ซึ้งจริงๆ ชอบอ่ะเรื่องแบบนี้ (จริงๆแล้วมันก็คือฟิคเรื่องนึงนั่นแหละ)

ปกติอ่านฟิคหรืออ่านหนังสือเนี่ยมันจะเดาได้ใช่ไหมอ่ะ

แต่ปลื้มเรื่องที่มันเหนือนความคาดหมาย

โฮก ตอนแรกอ่านกุเกลียดยุนมากมาย สงสารแจ เงิ้บๆ T^T อ่านแล้วก็ร้องไห้แล้วนะ

ตอนแรกคิดว่ามันคงจะเป็นเเหมือนเรื่องอื่นๆ

ที่ยุนทำร้ายแจ ว่าร้ายแจไรแบบนั้น แล้วสุดท้ายแจฆ่าตัวตายแล้วยุนก็เลยรักแจไรแบบนั้น (ส่วนใหญ่พล็อตเรื่องก็งี้หมดอ่ะ)

เรื่องนี้โคดแหวกแนวเลย

ยุนทำร้ายแจจริงๆนั่นแหละ แต่เพราะว่ายุนโดนบังคับให้ทำ โดยคนโรคจิตบางคน

แล้วยุนก็รักแจนะ แต่โดนบังคับให้ทำร้ายอ่ะ เข้าใจไหม?

แล้วแจก็ทนไม่ไหว ฆ่าตัวตายไป แต่ อ่ะนะ ถ้าตายมันก็ไม่สนุกสิ

คราวนี้ตื่นมาก็เกลียดยุนไปเลย (ตอนแรกก็คิดว่าสมแล้ว อ่านตอนจบแล้ว…. งิๆๆ)

แล้วแจก็เป้นโรค (ไม่ใช่ธาลัสซีเมียอย่างที่ใครๆก็ชอบแต่งให้เป็น) เป็นโรคหัวใจพิการอ่ะ

ประมาณว่า หัวใจทำงานได้ไม่เต็มที่ ทำให้มีแรงดันในหัวใจและปอดสูง

แล้วแจเป็นระยะเกินรักษาเยียวยา ต้องเปลี่ยนปอดห่ะหัวใจไปเลย

แล้วไง ใช่ยุนสำนึกผิดไรแบบนั้นบริจาคให้ไง

แล้วคือยุนเคยบริจาคเยื่อบุปอดให้ลูกของคนโรคจิตที่มันบังคับยุนให้ทำร้ายแจแล้วอ่ะ

มาบริจาคให้แจอีก ก็รอบ 2 แล้วไง (ความจริงก็ยังเหลือปอดอีกข้างแหละ)

แล้วยุนก็เป็นไรไปอีกไม่รู้ ก่ะลังจะตายนั่นแหละ

สุดท้ายความจริงก็ปรากฏ งิๆ ยุน ช่างเป็นผู้ชายที่เสียสละ T^T กระซิกๆ อ่านแล้วร้องไห้

พักนี้ไม่ค่อยมีเรื่องที่เค้าอ่านแล้วร้องไห้หรอก เรื่องนี้มันนะ

ธีมเรื่อง "เราไม่ได้เจอกันช้าเกินไป…แต่….เรารักกันช้าเกินไป"

อ๊ากๆๆๆๆ ซึ้งๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

นี่กุเป็นอะไร ก็แค่อาการบ้าๆหลังจากอ่านฟิคเศร้า อ่อ ลืม สรุป ยุนตาย งิๆ

มันต้องอ่านเองอ่ะล่ะ

เอาเถอะ ต่อๆ

วันนี้ไปเดินเซ็นทรัลมา ฮาตั้งแต่นั่งแท๊กซี่และ เปิดเพลงไรไม่รู้อ่ะ ไอ้เราก็นะฟังมันต่อไป

หาเพลงประกอบชีวิตได้แล้วเหรอ เรียกให้ไฮดซก็ Theme songs of My Life ไง ไฮโซม่ะ?

นั่นจิ ของเค้าอ่ะเพลงอะไรเหรอ (รู้ก็รู้ว่าพิมพ์ลงสเปสไม่ได้)

ถ้าคอมอ่านยูเอสบีไม่ได้ทำไงดีค่ะ

งิๆ เครียดๆ ไม่ดิ มันอ่านแหละ แต่มันไม่ยอมขึ้นไอคอนที่ My Computer

งิๆ

ไปและเงินชั้น โล่ง ได้โอน YMB ซักที

จบสิ้นกันที พอและ (ยกเว้นมันจะมี YMB เล่ม 2 หน่ะ)

ต่อๆ แล้วก็ไปเดินซื้อไรบางอย่าง งิๆ เซงจิต ซื้อหนังสือมาซ้ำ อ๊ากๆๆๆ 55 บาทของชั้น

ไปดูที่เรียนภาษาญี่ปุ่นก่ะอวนไอซ์

จริงนะ เค้าอ่ะกลัวลิฟต์ กลัวจริงๆ ไม่จำเป็นจริงๆจะไม่ขึ้นอ่ะ เป็นไรไม่รู้

ลงผิดชั้นอีก แล้วลิฟต์ธรรมดามันไม่ยอมมาอ่ะ มันมาแต่ลิฟต์ขนของ แล้วลิฟต์ขนของมันก็น่ากลัวยังไงไม่รู้

ไม่ชอบบรรยากาศในลิฟต์เลยอ่ะ แปลกๆ

ต่อนะ

แล้วก็กลับบ้านแล้วแบบของมันเยอะอ่ะ ความจริงไม่เยอะแต่มันใหญ่ งิๆ

ไปจนลุงเขาจะจำหน้าได้แล้วอ่ะ อายฟ่ะ

วันนี้มีคนมาอะไรแบบนั้นอีกและ ชิส์ ก็รู้ว่าแกล้งนะ เค้าไม่ได้ซื่อไรแบบนั้น

ที่จะเดินไปอ่ะ เพราะว่า้เค้าคิดว่ามันเป็นชั้น 4 ไง แล้วจะเดินไปขึ้นชั้น 5 ฝั่งแดรี่ควีน เพระาฝังฮะจิบังมันไม่มีอะไร

เค้าไม่ได้จะตามไปซักหน่อย งิๆ (อีกอย่างตอนแรกเค้าเดินมาก่อนด้วย งิๆ)

แล้วไรอีกฟ่ะ พรุ่งนี้วันเกิดตาแล้ว

พรุ่งนีเหยุด ก็ไม่อ่านอ่ะหนังสือ จะนอนๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

แล้วก็ทำอะไรให้มันเป็นระเบียบมากขึ้น

พรุ่งนี้จะหลั่นล๊าเต็มที่เลย ไม่มีใครอยู่ โมไม่อยู่ อิอิ

สีที่ดีที่สุดตอนนี้ก็สีน้ำตาลเนี่ยแหละ หุๆ หวานดี (ก็มันน้ำตาลนี่)

พยายามจะเขียนเรื่องการใช้ WinRAR ถามกันมาเยอะแยะ ทำเหมือนรู้อะไรมากมาย

ไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามันทำอะไรได้บ้าง ตอนนี้รู้และ แต่ยังไม่ได้ลองว่ามันทำได้จริงๆรึเปล่า

อ๊ากๆๆๆ น้องเล่นคอม

ต้องทำไอคอนอีก เอาอีกและ

เขาก็พูดเหมือนไม่บังคับอ่ะแหละ เฮ้อ ต้องทำตามใช่ไหม

วันนี้ก็บริจาคอะไรไปไม่รู้ เขินฟ่ะ

ก็บริจาคไปไม่ถึง 10 บาท (แต่เกิน 5 อ่ะ ไม่รู้เท่าไหร่ื)

พี่เขาก็ตะโกนว่า "ขอบคุณนักเรียนมีน้ำใจจากโรงเรียนชิโนรสหน่อยค๊าบ" แล้วแบบมันดังอ่ะ แล้วพี่เขาก็เฮฮาเว่อรือ่ะ อายฟ่ะ

หุๆ ก็ดีแฮะ

เดี๋ยวก่ะลังจะทำบุญ งิๆ ในนามแฟนคลับดงบังชินกิไง

แบบรู่สึกว่าการที่กุชอบดงบังเนี่ยมันมีอะไรดีๆในชีวิตขึ้นเยอะเลย ไม่เคยเสียใจที่กุเสียเวลาไปก่ะดงบัง

คราวที่แล้วไม่ทันไง แบบเพิ่งชอบ เขาทำบุญกันไปแล้ว

คราวนี้ก็ทำอีก เป็นครั้งที่สอง แบบคราวที่แล้วขนาดไม่ได้ทำ แต่มันรู้สึกดีอ่ะ

คือยังไง ทำบุญเพื่อช้างที่มูลนิธิไรซักอย่างเนี่ยแหละ (อย่าล้อนะเฟ้ย จริงจังๆ)

เพราะว่าแจชอบช้างไง (รู้สึกชอบและที่ใครๆก็เรียกกุว่าช้าง แอบคิดว่าแจชอบไรแปลกๆ)

ครั้งแรกอ่ะทำให้นามดงบังชินกิและแฟนคลับคราวนี้ก็คงเหมือนกันมั๊ง

คือดงบังอ่ะไม่ไรู้หรอกว่าแฟนคลับทำอะไรไปบ้างอ่ะ แต่แบบมันรู้สึกมีสาระอ่ะ

ไม่ใช่ว่าพวกเราแค่บ้าดารานักร้องไปวันๆ ก็แค่เสียงเล็กๆไม่กี่แสนคนเนี่ยแหละก็ทำอะไรดีๆได้เหมือนกัน

ไม่ได้ไร้สาระไปวันๆซักหน่อย

คราวนี้ทำเตอนวันเกิดจุนซูด้วย แล้วก็ครบ 4 ปีดงบังชินกิพอดี เพื่อช้างสุดที่รักของแจด้วย

ไม่รุ้สิ โครงการแบบนี้มันดีอ่ะ

ตอนแรกแอบน้อยใจนะว่าเขาไม่สนใจเราหรอก เขาก็มองไม่เห็น

เออพูดถึงเรื่องมองไม่เห็น มีไรจะเล่าให้ฟัง (ไปเจอมาอีกเช่นกัน)

"เรื่องของดอกทานตะวัน พระอาทิตย์ และไม้ขีดไฟ" (ตอนแรกอ่านเจอแล้วก็ร้องไห้ ความจริงก็ได้มาจากฟิคนั่นแหละ)

ปกติแล้วดอกทานตะวันจะหันไปมองพระอาทิตย์เสมอใช่ไหม?

พอตะวันตกดินดอกทานตะวันก็จะหันกลับมาทำคอตก เศร้า แต่ก็เพื่อพรุ่งนี้จะได้มองดวงอาทิตย์อีกครั้ง ดอกตะวันก็รอคอยได้

ไม้ขีดไฟที่อยู่ข้างๆดอกทานตะวันล่ะ?

ไม้ขีดไฟอิจฉาพระอาทิตย์ที่ดอกทานตะวันเอาแต่คอยจ้องมองอยู่เสมอ โดยไม่คิดจะมองมาที่ไม้ขีดไฟก้านนี้เลย

ไม้ขีดไฟพยายามจะทำทุกอย่างเพื่อที่จะให้ดอกตะวันหันมามองบ้าง

แม้กระทั่งยอมจุดตัวเองเพื่อให้มีแสง ถึงแม้จะรู้ว่าจะทำให้ตัวเองไหม้เป็นเถ้าถ่าน

แต่แสงไม่ขีดไฟหรือจะสู้แสงของพระอาทิตย์ได้

ยังไงๆดอกทานตะวันก็มองแต่พระอาทิตย์อยู่ดี

จนไม้ขีดไฟก้านนี้เหลือแค่กองเถ้าถ่านอยู่ใกล้ๆดอกทานตะวันเท่านั้นเอง

ซึ้งอ่ะ

ความจริงมันมีต่อ เอิ้กๆ

"นายก็เหมือนดอกทานตะวัน เธอก็เหมือนพระอาทิตย์นายคอยจ้องมอง ส่วนฉันก็เป็นไม้ขีดไฟก้านนั้น"

ทั้งนี้ นายคือยุนโฮ เธอคือจุนซู และฉันก็คือแจจุง (ผิดคาดไหม คิดว่าไม่ขีดไฟจะเป็นเค้าเหรอ? เค้าไม่เสียสละขนาดนั้นอ่ะนะ)

คือแบบเรื่องนี้อ่านแล้วก็ร้องไห้อีกเช่นกัน งิๆ ซึ้งๆ

โฮก มีแต่ฟิคเศร้าๆ กระซิกๆ

อ่ะน้า

นี่กุเป็นไร เอิ้กๆ ไม่คาดหวังอะไรทั้งสิ้น

เพราะ แบบนี้มันคืออะไรที่ลงตัวที่สุดแล้วล่ะ

รักชีวิตแบบนี้จัง มันไม่ต้องคิดไรเยอะแยะไง

แต่อีกไม่กี่เดือนก็จบและ เสียดายๆ

ต้องไปตั้งใจเรียนจะทำตัวเหลาะแหล่ะแบบนี้ไม่ได้แล้วอ่ะจิ คิดแล้วมันไงๆไม่รู้

คือกลัวไม่มีอะไรเขียนอ่ะ

สอบวันนี้ก็สบายๆ (ไม่ใช่ข้อสอบมันง่าย แต่เค้าคิดว่าไปเีครียดกับมันก็เท่านั้น เราทำได้ก็ได้ ทำไม่ได้ก็ไม่ได้)

คณิตได้ 7 เต็ม 12 อ๊ากๆๆๆๆ ทำไมชั้นโง่งี้

ชิส์ มันนิดเดียวเอง เออ ไอ้นิมองไม่เห็นข้อ 1 ไม่งั้นก็คงได้ 8 แล้ว อีกข้อตรงที่คิดอ่ะคิดถูกแต่พอไปเขียนแล้วมันผิดอ่ะ เสียดายๆ

ไอ้นิจะไปดูเอ็กซ์แมนและ ขอตัวๆ

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Create a free website or blog at WordPress.com.

Up ↑

xkcd

The blag of the webcomic

ความรู้สุขภาพจิตและปัญหาสุขภาพจิต

แหล่งรวมบทความด้านสุขภาพจิตที่ "น่าเชื่อถือ" สำหรับคนไทย

Mck's Movie

ความเห็นหลังชม และบทวิจารณ์หนังประจำสัปดาห์

withinsky

this is the space that belongs to me

Khim's Blog

Movies Books Manga

ศาสตร์และศิลป์ที่สอนในเมืองไทย

รายวิชาที่มหาวิทยาลัยเปิดสอนในเมืองไทย พร้อมคำจำกัดความและขอบเขตของวิชา

Biochem Insider

'Give a man a truth and he will think for a day..Teach a man a reason and he will think for a lifetime' - Anonymous

basicbiochem

the heart of science, the chemistry of life, basically biochemistry

dopeahmeanbio

Basically...this blog is being written to gain 10% for my BioChem grade. But in all honesty, i'm a Bio nerd and always bring scientific weird random facts in my daily conversations. So im gonna use this blog to share my nerd-iest thoughts and introduce you to the wonderful world of science! Welcome! :)

inkedbiochemist

swim upstream and you will become a dragon...

Mr.VOP

Love is not about who you live with ... It's about who you can't live without

Kritdikorn Wongswangpanich's Blog

Political Crisis (basically in Thailand)

No-Face

Our destinies have been entwined, but never joined

ilnostroposto

Just Our Happy Place and Peace

Cerebral Dopamine

News about your brain for your brain

ปรัชญาภาษา

รวมความคิดเกี่ยวกับภาษาและความหมาย

ขนมหวานไทย

ขนมหวานไทยอนุรักษ์ไว้แก่ชนรุ่นหลัง

Pradthana's Weblog

Just another WordPress.com weblog

%d bloggers like this: