Why?

อะแฮ่มๆ
ในที่สุดก็ได้อัพ เว้นไปตั้ง 2 วันมั๊ง

ง่า แกมันก็เป็นซะอย่างงี้
ตบหัวแล้วลูบหลังเร๊อะ
แล้วทำไมมันต้องกลับไปลงอีหรอบเดิมทุกทีเลยฟ่ะ?
เค้าทำไม่ได้อย่างที่คิดนั่นแหละ
ถ้าทำได้คงไม่เป็นอย่างนี้หรอก

สอบอังกฤษได้ 14 ครึ่ง ง๊า
ฮิมได้ตั้ง 16 ครึ่ง ชิส์
ก็ทุกคะแนนหน่ะสำคัญนะเฟ้ย

เนื่องจากเมื่อวานดูตารางผิด
คิดว่าพิชญ์มีเรียนวันพฤหัส…
ไอนิจึงดั้นด้นไปเรียน
ปรากฏต้องระเห็จกลับบ้าน เสียเวลาและค่ารถจริงๆ
วันนี้เลยไปเรียนอีกรอบ ลืมไปว่าพิชญ์สั่งการบ้าน
เลยไม่ได้ทำ งงๆชีวิต ข้อสอบยากมันประยุกต์เยอะ
Genetics ยากสัดสุดๆ
เรียนไม่รู้เรื่องเลย
จะไม่กินโกโก้แล้ว กินแล้วหลุดทุกที มัวแต่สนใจโกโก้
วันนี้ก็ไปเรียนเจอพีแม็กด้วย
ชอบหลุดพูดอะไรไม่ดีๆไปเรื่อยเลยดิ เฮ้อ
เป็นผู้ฟังได้ไม่ดีเท่าไหร่ ก็พูดมากอ่ะ
ถึงอะไรที่เราไม่พอใจเราก็ไม่ควรพูดให้คนอื่นฟังใช่ไหมล่ะ
เค้าพูดอีกแล้ว – -“ แย่จริงๆ ชอบนึกได้ตอนพูดไปแล้วทุกทีเลย
ไปเรียนกินข้าวเย็นด้วย เพื่อการเรียนอย่างมีประสิทธิภาพ

เมื่อวานเรียนพละ วอลเลย์บอล
เค้าไม่ค่อยชอบเท่าไหร่แฮะ มีประวัติไม่ดีอ่ะ
ตอนเด็กๆเลยเล่นแล้วเห็นในทีวีเขาเสิร์ฟแล้วจะใช้การตบใช่ไหมล่ะ
อยากลองบ้าง แต่ดันเอาปลายนิ้วตบ
เจ็บชิบ T^T
แล้วตั้งแต่นั้นมาก็ไม่ชอบลูกวอลเลย์เท่าไหร่
แต่เมื่อวานอยากลองบ้างอ่ะ
ผลคือ แขนบวมชึ่งเลย เจ็บ (แล้วก็ยังจะมีคนมาบีบซ้ำอีก T^T)
เมื่อวานกลับมาก็เลยนอนเลย น้ำเนิ้มไม่ได้อาบ ดีนะยังมีกะใจถอดชุดนักเรียน
นอนไปถึงตี 3 อ่ะ ถึงตื่น มาสระผม ทำธุระที่ต้องทำให้เสร็จ แล้วนั่งปั่นไทย
แต่ก่อนหน้านั้น ฝันด้วยล่ะ สงสัยคิดอะไรเยอะเกินไป

ที่เค้าฝันมีอยู่ว่า
กำลังรับน้องอยู่ที่โรงเรียน แล้วทุกคนก็ค้างที่โรงเรียน
สภาพโรงเรียนตอนนั้นกว้างมากๆๆ กว้างๆ มืดๆ น่ากลัวดี
เค้าก็นั่งเล่นคอมอยู่ใน 531
เล่นเกมอะไรก็ไม่รู้
แล้วภาพก็ตัดเข้าไปในเกม
ไอนิเล่นเป็นผู้หญิงคนนึง ซึ่งรู้สึกไอเกมนี้มันจะเป็นเกมออนไลน์
ให้เอาชีวิตรอดไปเรื่อยๆ แล้วก็จะมีคนอื่นก็จะฆ่าเราถ้าเขาเจอเรา
คือมันเป็นเกมออนไลน์ก็จริงนะ แต่คือสภาพมันจะเป็นเหมือนโกดังร้างกว้างๆ
บรรยากาศสีน้ำเงินๆ มืดๆ เก่าๆ ร้างๆ บางส่วนก็โล่ง บางทที่ก็มีชั้นวางของอยู่
แล้วไอนิก็อยู่ในมุมมองของตัวละครในเกม
ก็กำลังหาไอเทมพวกยา เสบียงอยู่
อยู่ดีๆก็ได้ยินเสียงดังๆอะไรซักอย่าง
แล้วพอไปดูก็เจอคนโดนฆ่า
แล้วก็เหมือนได้ยินเสียงเตือนว่าไอคนที่ฆ่าหน่ะมันน่าจะอยู่แถวนี้
ก็เลยพยายามหนี เพราะไม่คิดจะฆ่าใคร แค่เอาตัวรอดไปเรื่อยๆ
วิ่งๆหลบๆ รู้สึกเหมือนถูกตามล่าอยู่
แล้วอยู่ดีๆก็ตัดภาพกลับมามุมมองตัวเองอีกครั้ง
เจอเรย์ ชวนคุยอะไรก็ไม่รู้
แล้วก็ลงไปข้างล่าง
เพื่อนๆก็นั่งอยู่ที่หลังคาโค้งกัน
ไอนิก็อยากอาบน้ำ ก็เลยชวนนัทไปเป็นเพื่อน กลัว
คิดไปคิดมา ถ้าให้นัทไปตอนเค้าอาบน้ำนัทก็อยู่คนเดียวอ่ะดิ
ก็เลยชวนเพื่อนอีกคนไปด้วย
ไอนิก็หอบผ้าหอบผ่อนไปห้องน้ำ
แล้วภาพก็ตัดเป็นสีดำ แล้วอยู่ดีๆก็รู้สึกเหมือนตัวเองจะเข้าเรื่องใหม่
รู้ชื่อเรื่องด้วยนะ “มาตกรรมภายใน 7 วินาที”
ไอนิกำลังจะไปอาบน้ำเหมือนเดิม
แต่เปลี่ยนสถานที่เป็นที่บ้านเค้าเอง
อาบน้ำในห้องน้ำตรงห้องครัว
เจอโมกำลังนั่งหั่นกระเทียมอยู่ (ทำไมต้องกระเทียม?)
แต่มันเป็นห้องน้ำที่ไม่มีประตู มีแต่ผ้าม่านสีแดง
เค้าก็กลัวอยู่ว่าไอโมมันจะแอบดู แต่ก็ไม่คิดไรก็อาบน้ำไป
ซักพักคิดได้ นี่กรุฝันอยู่นี่ อ่อ ฝันเรื่องมาตกรรมภายใน 7 วินาทีด้วย
ตามเนื้อเรื่องแล้วมันน่าจะมีคนออกมาฆ่ากรุแน่
ก็เลยระแวงเต็มที่ พออาบน้ำเสร็จ
กำลังจะเดินออกมาก็มีคุณป้าเดินออกมาจากไหนก็ไม่รู้
มาถามว่า เห็นแก้วชั้นไหม?
เค้าก็เกิดอะไรไม่รู้ ตอบกวนตีนๆไม่สุภาพๆไป ประมาณกรุไม่เห็น
แล้วเหมือนป้าคนนั้นจะโกรธ
แล้วป้าแกก็ชักมีดออกมา เค้าก็คิดและนั่นไง เป็นอย่างที่คิดจริงๆด้วย
เดี๋ยวต้องเอามาจิ้มเราแน่
เค้าก็บอกให้โมรีบลุดออกมาจากรัศมีป้าคนนั้น
แต่โมยังหั่นกระเทียมต่อไปอย่างไม่สนใจใคร
เค้าก็หนีเข้ามาในห้องข้างล่าง
แล้วป้าคนนั้นก็เอามีดแทงเค้ากลางห้องเลย
แล้ววิญญาณเค้าก็หลุดออกมา
ก็เดินๆมาหน้าบ้าน คิดอยู่ นี่กรุตายแล้วเหรอเนี่ย?
เห็นพี่เป็นนั่งอยู่ข้างบนตรงบันได้ ก็เลยถามว่า
นี่หนูตายแล้วเหรอ? พี่เป็นก็ตอบว่า ชั้นก็ตายเหมือนกัน
เห็นป้าสายอยู่ตรงครัวก็เลยถาม
ป้าสายก็ถลนตาให้ดู ทำหน้าหลอนจิต
ประมาณว่าที่กรุตายเนี่ยเป็นเรื่องปกติอยู่แล้ว
ใครๆก็ตายแล้ว อะไรเทือกนั้น
แล้วก็ยังงงๆต่อไปว่า นี่ตัวเองตายแล้วเหรอ?
แล้วก็ตื่นตอนตี 3 อาบน้ำนั่งทำภาษาไทย

โหลดเพลงสาวเกาหลีของพีสะเดิดมาฟัง
แคสซี่ทุกคนคงน่าจะรู้จักเพลงนี้ เผลอๆร้องได้ด้วยมั๊งห้าๆๆ
เพระว่าอะไรเหรอ? เพราะมีคำว่าดงบังชินกิอยู่ในเพลงไง
ถึงเขาจะร้องว่า ดงบังชิงกิ ก็เถอะนะ
แถมนางเอกเอ็มวียังถือแผ่น Mirotic ไปมาด้วย (เห็นเลยนี่มันอัลบั้มมิโรติกนี่หว่า)

เห็นวิวแล้วนึกถึงตัวเองในอดีตเลย
เป็นเหมือนเค้าเมื่อก่อนเลยนะวิว
ใช่แน่ๆเลย

เมื่อวานวันเกิดชายปาร์ค
แก่ขึ้นอีกปีแล้วนะเฮีย

อากงเสียแล้ว
ไปสบายนะคะ ^^

ไอโรคจิตมันโทรมาทุกเช้าเลย
รู้สึกเสียงคุ้นๆนะ คิดไปคิดมา เหมือนเคยคุยด้วยอ่ะ
เสียงคุ้นๆ
ต้องมีคนโทรมาแกล้งแหงๆ ไม่มีเชี้ยไรทำแล้วเหรอว่ะ?
อุตส่าห์คิดนู่นคิดนี่ไว้ตั้งเยอะนะว่าถ้ามันโทรมาจะทำอย่างนู้นจะทำอย่างนี้
แต่พอรับจริงๆแล้วมันพูดไม่ออกอ่ะ วางทิ้งไปเลยซะงั้น
แม่งโรคจิต บ้านรวยรึไงว่ะ?
ทีหลังโทรมามือถือเลยดิ
จะเอาเบอร์ไปโพสลงเนต จะได้หาคนโรคจิตเหมือนกันไปคุยเป็นเพื่อนไง

ปวดแขนอยู่เหมือนเดิม

ก้นใหญ่แล้วไง?

photoshop สอนทำไมง่า
วัยรุ่นเดี๋ยวนี้เขาก็ใช้เป็นทั้งนั้นแหละ
ใช้แต่ง Hi5 รีทัชรูปเงี้ย
มีคนใช้ไม่เป็นด้วยเหรอ?
ถึงไม่ได้ใช้เป็นขนาดโปรก็เหอะนะ
แต่มันก็พอได้ล่ะวะ

พรุ่งนี้อวนมินท์น้ำจะมาติวคณิต
หวังว่าไอนิคงจะพูดรู้เรื่องนะ

ไว้ว่างจะโผล่ไปแล้วกันพรุ่งนี้หน่ะ

ตายและ เพิ่งรู้ว่าดงบังเต้นท่านั้น
เป็นตัวอักษรคำว่า Skin
ใครคิดเนี่ย? คิดเยอะเกิ๊น

นอน..

ขอบใจที่โทรมาบอกเรื่องต้องไปพรุ่งนี้นะภาวิน
เป็นคนดีจริงจริ๊ง

Currently Falling: Eien – BoA
Tag: It’s a simple story

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s