Meatball

ผสมเหล้าในขวดรูปชมพู่อันใหญ่ แล้วก็ใช้บีกเกอร์เป็นแก้ว
โคดเท่เลยอ่ะ
แล้ว…เอ่อ ณิชาเข้าใจผิดว่านิ้วเป็นเบคอน
แล้วก็ดันคิดว่ามันน่ากินซะด้วยสิ โอ้ – -“
เค้าคงหิวเกินไป สงสัยต้องไปหาอะไรกิน
เค้างงเรื่องแองเจล่ากับฮอดจินส์ว่ะค่ะ
ตกลง…ไม่ได้แต่งงานกันเร้อะ??
หรือมีอะไรใน S4 ที่เค้าไม่ได้ดูอีกแล้วล่ะ…
เซงอ่ะ

เออนะ พอไม่รู้ก็เจอบ่อยซะจริง
เรื่องที่ลืมไปว่าจะอัพสเปส
เรื่อง argue
เค้าออกจะหัวเสียเล็กน้อยที่เค้าไม่รู้ว่า argue แปลว่าอะไร แต่ตอนนี้จำได้แล้วนะ
แล้วดันมีคนรู้ง่ายๆหน่ะนะ ยังไงดี เหมือนมันเป็นคำธรรมดาอ่ะ
ซึ่งมันก็ธรรมดาจริงๆนั่นแหละ แต่เค้าดันไม่รู้
แล้วมันก็แบบเหมือนติดอยู่ในสมองอ่ะว่าเคยรู้แต่ดันลืม
ก็เลยไม่ค่อยชอบเท่าไหร่
แล้วพักนี้ก็เจอคำนี้บ่อยเกินไป บ่อยเกินไปจริงๆนะ มันมากจนสังเกตได้
หรือเค้าฝังใจโฟกัสมันมากเกินไปมั้ง
ช่างมันเหอะ

ถือว่าถูก ^^

เค้ารู้แล้วว่าทำไมเค้าถึงได้ชื่อแตงกวา
เพราะพ่อเค้าไง
ให้ตายสิ
เค้าสงสัยนะว่าทำไมพ่อเค้าถึงได้ชื่อนี้?
ท่านย่าบอกว่า…ก็จะได้เลี้ยงง่ายๆ – -“
เกี่ยวไหมเนี่ย??
เค้าว่าตอนนั้นคุณย่าอาจจะนึกถึงแกงจืดอยู่ก็ได้

วันนี้กินแหลกเลยอ่ะ โอ้ โดนัท ปาร์ตี้ เถ้าแก่น้อย สายไหม้ กล้วยปิ้ง องุ่น แล้วก็ส้มโอ
แปลกมาก เค้างงๆ ถ้าเค้ากินแล้วนอนนะน้ำหนักจะลดฮวบฮาบเลยล่ะ
แต่ถ้าเดินไปเดินมานะนานอ่ะกว่าจะลด
สังเกตอยู่

เค้าอาจจะเป็นโรควุ้นลูกตาเสื่อมก็ได้นะเนี่ย
หว่า น่ากลัวอ้ะ
เพราะพฤติกรรมเสี่ยงอ่ะมันใช่เลย ณิชาทำทุกอย่าง
แล้วไม่รู้สิ เค้าก็ไม่รู้เหมือนกัน
อาการมันจะประมาณมองที่จ้าๆแล้วเห็นอะไรลอยไปลอยมาป้ะ
หรือไม่ก็เหมือนมีอะไรมาป้ายตาทำให้มองไม่ชัด
เค้ารู้สึกอย่างงั้นล่ะ ไม่ดิ
ไออาการอย่างนั้นมันเป็นยังไงล่ะ
เค้าไม่รู้ว่าไอที่เป็นอยู่มันคือปกติหรือไม่ปกติกันแน่
บางทีเค้าน่าจะไปน่าหมอ..
นั่นถือว่าถูกใช่ไหม?

เหมือนเป็นโรคนางเอกนะ
แต่เค้าไม่ชอบกินยาจริงๆ
กินอ่ะกินได้ ไม่ได้กลัวขม
แต่ไม่อยากกิน
หรือเค้าจะอยากป่วยนิดๆก็ไม่รู้
ก็คนมันไม่ค่อยป่วยอ่ะ อยากป่วย

เค้าลืมอะไรไปรึเปล่า?
จริงๆนะ แล้วมานึกได้แปบนึงหลังจากนั้นทุกทีเลย
เค้าลืม “ขอบคุณ” ไปซะแล้ว
ก็ไม่รู้สิ เราควรจะขอบคุณใช่ไหมล่ะ
แล้วพักนี้เค้าเหมือน…ทำอะไรก็ไม่ได้ขอบคุณเลย
ทั้งๆที่เขาทำให้เราหน่ะนะ

วันนี้ซักผ้า
ครั้งแรกกับการใช้เครื่องซักผ้าใหม่ ฮู่เร่ๆๆๆ
ในที่สุดก็ซื้อใหม่ซักที หลั่นล้ามาก

มีแมวมาขี้แถวบ้านแน่เลย
แย่ที่สุด…หรือมันจะแอบไปขี้ไว้ที่ฝ้าเพดาน
เหม็นมาก ได้โล่เลยอ่ะ
ให้ตายสิ ทำไมรักสัตว์อยากเลี้ยงสัตว์แต่ไม่รู้จักดูแล
ปล่อยออกมาวุ่นวายอ่ะ
แล้วพวกเลี้ยงหมาอีก บางคนเลี้ยงนะ แต่ปล่อยให้มันมาขี้นอกบ้าน
ให้ตายดิ มันเลอะเทอะข้างทางนะ แล้วน่าฝนนะคิดดู แหยะ
รองเท้าล่ะรองเท้า มันก็มากับน้ำ แล้วมันก็ซึมรองเท้า ถึงมันจะไม่ซึมเข้ามาก็เถอะ
แต่มันก็เลอะใช่ไหมล่ะ หยึย

เค้าว่าบัวเหมาะจะเป็นหัวหน้าห้องมากกว่าเค้าอีก
ดูใส่ใจดี
เดี๋ยวนี้เค้าไม่มีแรงบันดาลใจจะใส่ใจแล้วอ่ะ
ไม่สนใจกันเองแล้วทำไมเค้าจะต้องไปสนใจด้วยล่ะ
มันทำให้เค้ารู้สึกเป็นไอหน้าโง่นิดหน่อย
ทำไมเค้าต้องไปพยายามเพื่อคนที่เข้าไม่คิดจะพยายามให้ตัวเองด้วยล่ะ
เหตุผลนี้มันติดใจอยู่หน่ะ …ไม่ใช่คนดีเท่าไหร่ ต้องเข้าใจ
แล้วเค้าก็ไม่สามารถควบคุมอะไรได้เท่าไหร่ ไม่เหมาะกับการเป็นหัวหน้าเลยให้ตายดิ
จริงม่ะ หัวหน้าควรจะมีอะไรซักอย่างให้ผู้ตาม ไม่ได้หมายถึงอยู่ใต้คอนโทรลนะ
แบบหมายถึงคนที่เขาเลือกให้เราเป็นหัวหน้าหน่ะนะ
อารมณ์แบบเวลาสมควรก็ควรจะฟังกันบ้างอะไรแบบนั้นมั้ง ซึ่งเค้าไม่สามารถ
เค้ารับไม่ค่อยได้หน่ะ ถ้าจะให้ไปบังคับเขาให้ทำ
ใช่ม่ะ เมื่อก่อนเค้าทำแบบนั้น แต่ตอนนี้เค้าว่ามันไม่ดี งี่เง่าสุดๆไปเลย
เมื่อก่อนเค้าห่วยชะมัด
ใช่ม่ะ คนเราถ้าจะทำก็ต้องให้ทำเพราะอยากทำ จะได้อยู่กันยืดๆ ไม่งั้นอึดอัดตาย
แล้วก็จะเป็นหัวหน้าที่ทุกคนฟัง และเต็มใจช่วย…ไม่ใช่ เออ กรุทำก็ได้ อะไรแบบนั้น
ดังนั้น โอเค ไม่ทำก็ไม่ทำ เค้าก็ไม่เหมือนกัน แฟร์ดี
แล้วเค้าก็ไม่ได้เป็นตัวอย่างที่ดีซักเท่าไหร่ ไม่ดิ หมายถึง เค้าควรจะทำตัวไม่มีปัญหา
ยังไงดี คือสมมติเค้าทำได้ คนอื่นก็ยิ่งทำได้ใหญ่ ไม่งั้นมันก็สองมาตรฐานดิ
แล้วถ้างั้นมันออกจะทำให้คนที่มีอำนาจมากกกว่าเสียการปกครองได้ ในที่นี้อาจหมายถึงอาจารย์ทั้งหลาย
แล้วก็ควรจะเป็นที่พึ่งให้ได้ หมายถึง มีปัญหาอะไรปรึกษาได้
นี่เค้าไม่รู้อะไรซักอย่าง ใครถามก็…”เค้าก็ไม่รู้เหมือนกัน”
ซึ่งเค้าว่าคนถามเขาก็คงคาดหวังให้เรารู้ใช่ไหมล่ะ ไม่งั้นคงไม่ถามหรอก
แล้วมันออกจะทำให้ผิดหวังเล็กน้อย ที่ไม่รู้ ซึ่งโดยความรับผิดชอบแล้วควรจะรู้
แต่เค้าชอบกับคำว่าลีดเดอร์นะ เท่ดีออก
ณิชาคิดมากนะเนี่ย ทำตัวไม่ดีเท่าไหร่
แต่เค้าเป็นของเค้าเงี้ยอ่ะ จะให้ทำไง

เค้าว่าแมวก็น่ารักดี แต่เค้าก็ไม่ค่อยชอบเท่าไหร่อ่ะ
มีประวัติไม่ดีด้วย
เคยได้ยินตอนเด็กๆ มันจะมีคลินิกหมอคนนึงแถวๆบ้าน
แล้วก็มีข่าวลือว่า..

อยากอ่านสไปเดอร์วิก
หนังสือเล่มนี้นี่เอาเข้ามาแปลตั้งแต่เค้าอยู่ ป.6 แล้วมั้ง
ตอนนั้นอยากอ่าน จำได้ แต่เค้าเอาเงินไปซื้อไอที่อยากอ่านมากกว่านี้ก่อนหน่ะ

ถ้ายังดู Bones ไม่จบ เค้าคงไม่ได้อ่านหนังสือ
เพิ่ง E13 เองอ้ะ
งื้ออออออ
Gossip Girl ยังไม่สามารถทำให้เค้าอยากดูได้
แอบคิดอยู่วง่าเค้าคงไม่ได้อะไรจากเรื่องนี้เลยนอกจากภาษาแสลงๆ
ซึ่งมันไม่ค่อยคุ้มกับการเสียเวลาเท่าไหร่ น่าจะเอาไปทำอย่างอื่นมากกว่า
พล็อตแบบนี้มันไม่ใช่หน่ะนะ
ยังไม่ได้ดู Heroes ต่อเลย…เค้าว่าหลังๆมันยืดๆ ถึงตอนแรกจะสนุกก็เหอะ
S4 ก็เลยยังไม่ได้ดู

พรุ่งนี้ไปเรียนพิชญ์ แล้วเหรอเนี่ย เฮ้อออ

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Blog at WordPress.com.

Up ↑

xkcd

The blag of the webcomic

ความรู้สุขภาพจิตและปัญหาสุขภาพจิต

แหล่งรวมบทความด้านสุขภาพจิตที่ "น่าเชื่อถือ" สำหรับคนไทย

Mck's Movie

ความเห็นหลังชม และบทวิจารณ์หนังประจำสัปดาห์

withinsky

this is the space that belongs to me

Khim's Blog

Movies Books Manga

ศาสตร์และศิลป์ที่สอนในเมืองไทย

รายวิชาที่มหาวิทยาลัยเปิดสอนในเมืองไทย พร้อมคำจำกัดความและขอบเขตของวิชา

Biochem Insider

'Give a man a truth and he will think for a day..Teach a man a reason and he will think for a lifetime' - Anonymous

basicbiochem

the heart of science, the chemistry of life, basically biochemistry

dopeahmeanbio

Basically...this blog is being written to gain 10% for my BioChem grade. But in all honesty, i'm a Bio nerd and always bring scientific weird random facts in my daily conversations. So im gonna use this blog to share my nerd-iest thoughts and introduce you to the wonderful world of science! Welcome! :)

inkedbiochemist

swim upstream and you will become a dragon...

Mr.VOP

Love is not about who you live with ... It's about who you can't live without

Kritdikorn Wongswangpanich's Blog

Political Crisis (basically in Thailand)

No-Face

Our destinies have been entwined, but never joined

ilnostroposto

Just Our Happy Place and Peace

Cerebral Dopamine

News about your brain for your brain

ปรัชญาภาษา

รวมความคิดเกี่ยวกับภาษาและความหมาย

ขนมหวานไทย

ขนมหวานไทยอนุรักษ์ไว้แก่ชนรุ่นหลัง

Pradthana's Weblog

Just another WordPress.com weblog

%d bloggers like this: