Suck

ตอนเช้าไปสาย นั่งตากแดด เซงโลก
ตีเลยเห้อะ

วันนี้ข้าวสาร ไหงไปกินพิซซ่ากันก็ไม่รู้
พิซซ่า 2 ถาด คาโบนาร่า เฟรนช์ฟราย
โอ้ ณิชา
กลับมาน้ำหนักขึ้น 2 โลอ้ะ

แล้วก็ไปสัมภาษณ์ฝรั่ง
ตอนแรกไปกันนัทสองคน โอ้….แจ่มมากอ่ะ
นัทโคดธรรมชาติอ่ะ
แล้วสองคนแรกนี่โคดเฟรนด์ลี่
แล้วก็เดินวนเวียนไปๆมาจนคนเขาจำหน้าได้แล้วมั้ง
ไปกันกลุ่มใหญ่เว่อร์
ถึงตอนเค้าสัมภาษณ์ เค้าเข้าใจแล้ว  มันพูดไม่ออกจริงๆนะ
แปลกอยู๋หน้ากล้องแล้วเหมือนความคิดมันหายไปซะอย่างนั้น
แต่เค้าพยายามจะไม่ทำให้มันเงียบเชียวแล้วนะ
ตอบอารมณ์ขันนิดได้ไหม??
คือยังไงดี ไม่เฮฮามามันก็เฮฮากลับไม่ถูกอ้ะ
คนหลังนี่ก็เฮฮาเกิน ข้าพเจ้าไปไม่เป็น
แต่ถ้าอยู่หลังกล้องนี่คำพูดนี่คิดได้เป็นฉากๆ – -“
กลับก็เริ่มจะมืดแล้วล่ะ
ไปรอรถเมล์ 169 ไม่รู้ผ่านรึเปล่าไม่แน่ใจ
เจอ 157 เลยขึ้นมาเลย สรุป มันไม่ผ่านอ่ะ ดันตรงไปพาต้าแล้วไปทางแมคโครต่อไปบางแค – -“
ถ้าให้ผ่านนี่ต้องขึ้น ปอ.
เลยลงแล้วก็ต่อ 81 กลับมาแทน
เฮ้อออออ

กลับมานี่พุงป่องได้อีก ณิชาช็อก

เค้าว่าเค้าติดกระจกว่ะค่ะ
ถึงไม่สวย แต่อยากส่องอ่ะ

นั่งฟังเพลงไปเรื่อยๆ
จะมีใครร้องได้เพราะเท่าคิมแจจุงไหมอ่ะ
ลงต่ำก็ลงได้แบบสุดๆเลยนะ สูงก็สูงได้เท่ากับคีย์ผู้หญิงอ่ะ
ไม่ใช่คีย์ผู้หญิงธรรมดานะ คีย์ผู้หญิงสูงเว่อร์อ่ะ
ไม่ใช่แบบเคิร์ทนะ มันสูงแบบมีพลังอ้ะ อลังการงานสร้าง เสียงแน่นอ่ะ
ทำได้ไง??
จริงๆนะ ฟังแล้วรู้สึกดี

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s