that’s enough/I need YOU

ใช้เงินเยอะมากช่วงนี้ ไม่ไหวๆ

การอัพสเปสเสียเวลาแต่เค้าก็มีความสุขดี

ฮ่าๆ
อย่าทำแบบนี้
เค้าไปห้ามก็ไม่ได้แฮะ ดังนั้นเค้าไม่ควรจะเอาตัวไปยุ่งเกี่ยว

สอบไฟนอลเมื่อวันศุกร์ที่แล้วนู่น
ย่ำแย่มากกับฟิสิกส์
จริงๆนะ คือเค้าต้องได้เต็มไม่ผิดซักข้อ ถึงจะมีโอกาศลุ้น 3.5
เฮ้อออออ

The Vampire Diaries S02E12
โหยจี๊ดว่ะค่ะ
ในเรื่องณิชาชอบเดมอนสุดและ ทำไมมีแต่เรื่องทำร้ายจิตใจวะคะเนี่ย T^T
โอ้ย เศร้า ไม่รู้สิ
เค้างงๆเนื้อเรื่องนะ ตกลงเดมอนรักเอเลน่า แล้วจะเสียใจมากมายทำไมที่โรสตาย
แต่เดมอนแสดงเก่งนะ เค้าชอบ ดูแล้วจะร้องไห้ตาม ขนาดเป็นภาษาอังกฤษนะเนี่ย
ไม่ค่อยจะเข้าใจเท่าไหร่
อ๊าา มันงงๆนะ
เพราะ BONES เค้าถึงได้ทำ O-NET ข้อ manslaughter ได้แบบไม่ต้องอ่าน passage
ฮ่าๆ ปลิ้มจริงอะไรจริง
ณ ตอนปัจจุบัน เย่ๆๆ บูธเลิกกับฮานาแล้ว ยู้ฮ้ววว
กลับมาอยู่กับโบนส์ซะ partner partner

อยู่ดีๆคำว่า recession = ภาวะเศรษฐกิจตกต่ำ ก็มาวนเวียนรอบตัว – -“
เจอบ่อยไปหน่ะ
พอๆกับเพลง I need you ของ Lady Antebellum เจอหมดเลย
ดูหนังก็เจอ อ่านหนังสือก็เจอ
เค้าชอบวงนี้มานานและ ก็ไม่นานมากหรอก แต่ก็ชอบละกัน
ไม่ได้ชอบจากเพลงที่ดัง แต่ชอบจากเพลงที่เขาออกช่วง chrismas อ้ะ เพลงมันก็ดังแหละ แต่ไม่ได้ดังมากมาย
เพราะเป็นวงประสานเสียง ชอบบบบ

นอกจาก score จะแปลว่า คะแนนแล้ว
ยังแปลว่า บั้ง บั้งปลา บั้งไส้กรอก
โน้ตเพลง สำหรับ วาทยากร
แล้วก็แปลว่า 20 ปี
ดูเยอะเน้อะ

อยากดูเรื่องตลก 69 เฮ้อออออ

วันนี้ว่างเลยเข้าพันทิปปกติเค้าก็ไม่เข้าถ้าไม่ว่างนะ แต่ก็จะเข้าก้นครัว
ถ้าว่างนิดนึงก็จะเข้าห้องสมุดกับโต๊ะเครื่องแป้ง
ต้องว่างจริงๆถึงจะเข้าหว้ากอกับสวนลุม ฮ่าๆ เพราะห้องพวกนี้ใช้เวลาเยอะ
กระทู้นึงนี่ยาว จะลากมาอ้างอิงกันเยอะไปไหน
จริงๆแล้วมันอ่านแล้วหนักหัวหน่ะ สาระเกิน

เค้าเพิ่งรู้ว่าที่เค้าเดินห้างกับคนอื่นแล้วมันชอบช็อตเนี่ย
เพราะว่าเค้าผิวแห้งนี่เอง

ไปเจอกระทู้นึงเรื่องทำไมคนไทยไม่เข้าพิพิธภัณฑ์ มีคนเม้นว่า
”แถมโรงเรียนไหนพาเด็กไปทัศนศึกษา   ร้อยทั้งร้อยครูต้องสั่งให้เด็กจดนู่นจดนี่ให้หมด  ทำรายงานมาส่ง
แทนที่จะให้เด็กได้สนุกสนานก็กลายเป็นความเครียดที่จะต้องคอยจด-สรุป   กลายเป็นเหมือนไปหางานเพิ่มให้เด็ก”
โหย ถูกใจเลยอ้ะ จริงๆนะ เห็นด้วยมากกับเรื่องนี้
เค้าบอก อ. นน ไปแล้วนะ ไอเรื่องทำเล่มอะไรพวกเนี้ย เค้ารู้สึกว่าการไปเที่ยวแต่ละครั้งมันทำให้ชีวิตเค้าเซงมาก
แทนที่จะได้เที่ยวให้มันเต็มที่ คือถ้าอยากจดอะไรหรือมีอะไรแปลกๆเค้าก็จำไว้อยู่แล้วแหละ
แต่คืออย่าให้มันรู้สึกเหมือนว่าฉันต้องทำได้ไหม
ตั้งแต่ค่ายวิทย์แล้วแหละ จริงๆ มันตั้งแต่ประถมและ – -“ มันเรื้อรัง เป็นปัญหามาก
เล่มค่ายเล่มเดียวที่เค้ารู้สึกว่าทำแล้วมันมีประโยชน์บ้างคือ เล่มที่แสมสาร เค้าไม่ได้ไปแต่เค้าก็ได้อะไรนิดหน่อย
หรือเค้าชอบด้วยมั้ง รู้สึกคำถามมันมีสาระหน่ะ รู้สึกว่าคนทำเล่มได้ทำการบ้านมาว่าคุณควรจะถามอะไรผู้เข้าชมเกี่ยวกับที่นี่
แต่เค้าก็รู้ว่าคนทำเล่มของเราเขาก็ทำการบ้านมานะ เขาก็ทำ research เหมือนกัน
แต่ค่ายอื่นนี่ โอ่ยย ทำเพื่อ??
อย่าที่ว่าๆไปว่าพักนี้เค้าคิดอะไรเค้าก็พูด
เพราะสงสัยก็เลยต้องหาคำตอบ
แล้วก็ได้คำตอบมาว่า ที่ต้องทำๆเล่มกันทุกครั้งเนี่ย
เพราะ ผ.อ. เขาขอดู แต่เดี๋ยวก่อน ขอดูแค่ 2-3 เล่มอ้ะ แต่ทำไมพวกเราถึงต้องมานั่งทำทั้งหมด ??
เปลืองด้วยนะ มันอาจจะได้เก็บเป็นที่ระลึก ก็ใช่สำหรับคนตั้งใจทำมั้ง แต่ซักกี่คนละ
เปลืองต้นไม้ไปทำกระดาษอ้ะ
เสียเวลามากๆ เค้าว่าถ้าจะดูผลสัมฤทธิ์ของการไปค่ายว่าเด็กได้อะไรบ้าง
น่าจะให้ทำแบบที่เขียน หนาวนี้ที่เชียงใหม่ มากกว่า คือเปิดฟรีสไตล์ คุณจะเขียนอะไรก็เขียน
แบบนี้มันจะได้รู้สึกเหมือนไม่อยู่ในกรอบมากเกินไป แล้วมันก็ตามสบายแต่ละคนด้วย
คือคนนึงอาจจะได้อะไรดีๆไม่เหมือนกัน
แล้วอย่างน้อยเค้าว่ามันก็เขียนได้จากความรู้สึกตัวเองหน่ะ ถึงบางคนก็ยังคงปั่นงานส่งเหมือนเดิมก็เถอะ
อีกเรื่องปริมาณกับคุณภาพ
อย่างตอนที่ไปดรีมเวิร์ลอ้ะ ไปพิพิธภัณฑ์วิทย์เพื่อ?? ครึ่งชั่วโมง?? งี้ไปดรีมเวิร์ลเลยก็ได้นะ เสียเวลาขับรถมาเพื่อ??
เค้าอยากอยู่ที่นี่นานๆ เพราะครั้งนี้เค้ามาเป็นครั้งที่ 2 จากครั้งแรกที่มากับแบรนด์
มันประทับใจอ้ะ คือตอนนั้นยังเด็กมันยังไม่รู้เรื่องอะไร แถมหลายปีอะไรๆก็เปลี่ยนใหม่แล้วด้วย
เสียดายที่ไม่น่าเอาที่ขับเครื่องบินออก – -“ จริงๆเค้าชอบเล่นมาเลยไอที่ขับเครื่องบินเนี่ย
แต่ครึ่งชั่วโมงมันไม่พอสำหรับการเข้าไปดูพิพิธภัณฑ์หรอกนะ
– -“
เห็นด้วยอีกอย่างที่ค่าเข้ามันแพงไปสำหรับพิพิธภัณฑ์หลายๆที่
เค้าว่าเค้าโชคดีที่เป็นเด็กน้้อยในยุคที่พิพิธภัณฑ์ต่างๆเพิ่งเปิดและมันฟรี
ช่วงนั้นเค้าจำได้ว่าเป็นช่วงที่กิจกรรมเด็กบูมมาก และยังเป็นช่วงที่อุปกรณ์ต่างๆไม่พัง ฮ่าๆ (หรือตอนนี้ก็บูมแต่เค้าไม่ได้สนใจ)
คุณแม่เค้าด้วยแหละ เค้าโชคดีที่คุณแม่หากิจกรรมเข้าตลอด ลางานด้วยนะเออ
คิดดูรถไฟฟ้าเปิดวันแรกก็พาไปนั่ง ตื่นเต้นเว่อ แถมทำตัวเสล่อแป๊ะไม่ยอมลงด้วยอ้ะ จำได้ๆ อายพนักงานมาก
ไปท้องฟ้าจำลอง เค้าถึงได้ชอบดูดาว เค้าแฮปปี้มากที่ค่ายวิทย์พาไปท้องฟ้าจำลองอีกที่นึงอ้ะ
ที่มีบรรยายดาวแล้วทุกคนหลับกันหมดหน่ะ เพราะเค้าชอบดูดาวเค้าก็เลยอยากไปแข่งตอบปัญหาวิทย์ๆ
แล้วมันก็เคยถามว่าความสว่างดาวห่างกัน 1 ระดับเนี่ย ความสว่างจริงห่างเท่าไหร่
แล้วตอนนั้นเค้าทำผิด เค้าก็เลยทำข้อสอบ O-NET ครั้งนี้ เรื่องความสว่างดาวได้
ฮ่าๆ โจทย์เป้ะมากกับข้อสอบเพชรยอดมงกุฏวิทยาศาสตร์หน่ะนะ ฮ่าๆ
จริงๆท้องฟ้าจำลองมีพิพิธภัณฑ์สัตว์ด้วยนะ
แล้วท่านแม่ก็ชอบพาไปพิพิธภัณฑ์เด็ก ครั้งแรกๆที่เปิดนี่เป็นบูทไม่ถาวรแถวๆจตุจักร ในสวนสิริกิติ์อ้ะ
แต่เดี๋ยวนี้เป็นตึกถาวรไปซะและ แล้วค่าเข้าก็แพงเว่อร์ ของข้างในก็ไม่ค่อยน่าตื่นตาตื่นใจเท่าไหร่ ของดูเว่อๆอ้ะ
ของเก่ามันจะเป็นอะไรที่แบบดีอ้ะ สร้างสรรค์มาก
ที่เค้าจำได้คือ ทำการ์ดจากเมล็ดพืช เข้าใจป้ะว่าเด็กๆชอบ ถึงทำมาแล้วจะรกบ้านก็เถอะนะ ฮ่าๆ
แล้วก็มีทำถั่วแปบ ลูกชุบ ข้าวต้มน้ำวุ้น มีทำกระดาษรีไซเคิล โคดไอโซ
ให้ทอผ้าเงี้ย เค้าชอบไอเครื่องนี้มาก มันเป็นการจำลองการทอผ้าแบบเด็กๆ จากที่ใช้ไหมก็ใช้ไหมพรมแทน
ไอที่กริ๊บๆให้ไหมมันอัดกันแน่นๆก็เปลี่ยนมาใช้หวี ครีเอทมาก คนทำอ้ะ
ซักพักรู้สึกจะไม่มีทุนทำต่อ เพราะตอนนั้นนีจัดเป็นงานใหญ่มากๆ
แล้วก็ย้ายไปที่แถวเกียกกายแทน เป็นที่เล็กๆ
เค้าก็ตามไปนั่นแหละ
เริ่มโต มีหน้าผาจำลองให้ปีนด้วย ชอบมาก ชอบเวลาทิ้งตัวลงมาแต่มีสลิงดึงอยู่อ้ะสนุกดี
แล้วก็มีขุดซากไดโนเสาร์ โอ๊ย ชอบมาก ได้ไปนั่งตอกต๊อกๆๆ จริงๆเค้ารู้ว่ามันเป็นของปลอม
แต่ได้ไปใช้เครื่องมือแบบที่เขาใช้ขุดกันจริงๆแล้วมันก็สนุกดีออก
ไม่รู้เขาทำยังไง จนวันนี้ก็ยังสงสัยอยู่ว่า เขาทำยังไงให้เด็กมาขุดได้เรื่อยๆทั้งๆที่เป็นซากเดิม
เขาเอาอะไรมาพ่นๆไม่รู้ แล้วมันก็กลับไปเป็นเหมือนเดิมก่อนขุด – -“
มีทำหนังตะลุงด้วย ไปนั่งตอกต๊อกๆเหมือนกัน
แล้วก็มีพวกของเล่นแปลกๆ ที่ไว้ใช้ฝึกสมรรถภาพอ้ะ แต่เขาออกแบบมาให้น่าเล่นโคดๆ เช่นที่โหนแบบทาร์ซานเงี้ย
มีระบายสีปูนพลาสเตอร์ฟรี ที่นี่มีทำขนมเหมือนเดิม แต่เป็นขนมฟักทอง ทับทิมกรอบ ครองแครง อะไรพวกนี้แทน
ย้อมผ้า โดยใช้หลักอินดิเคเตอร์ เพราะไอเนี่ยแหละเค้าเลยไปทำโครงงานวิทย์ได้เหรียญทองตอน ป.4
จริงๆมีอีกเยอะแหละ แต่หลักๆจำได้แค่นี้
ฟีลมันแบบ
เค้าว่ามันดี แล้วมันก็ควรจะมีต่อ คือคนทำตอนนั้นเขาดีมากอ้ะ
ความรู้มันยังติดหัวเค้ามาถึงทุกวันนี้ ไม่รู้สิ เค้าคิดว่ามันทำให้เด็กฉลาดขึ้นได้หน่ะ
ไม่ใช่แบบทุกวันนี้ที่มันมีแต่อะไรก็ไม่รู้
แต่เค้าว่าปานนี้คงเลิกไปแล้ว เพราะทำต่อไม่ได้ ไม่มีทุน ไม่มีที่ แล้วก็ไม่มีคนอาสามาทำ
เสียดายมากกกกก
จะมีเด็ก ป.4 กี่คนที่รู้ว่าน้ำมันเบนซินมันใช้เป็นตัวทำละลายโฟมได้หน่ะ ฮ่าๆ เค้าออกจะปลื้มกับสิ่งนี้

บ้านเรา แม่ง การศึกษายังคงต้องพัฒนาอ้ะ
จริงๆมันน่าจะมีอะไรๆมาพัฒนาได้อีกเยอะ ถ้าไม่ทำอะไรบางอย่างที่ทำให้งบประมาณไม่พอไปหน่ะ
ไอที่ดีๆนานๆทนๆ ไม่ค่อยจะทำ เพราะมันไม่ค่อยได้หน้า
ทำแต่ไอที่มาเร็ว ดังเปรี้ยงป้าง แล้วก็หายไปกับสายน้ำ ทำกันจิ๊งง ชอบตำน้ำพริกละลายแม่น้ำกันอ้ะ
กลัวเด็กโตมาเป็นผู้ใหญ่ที่ฉลาดรึไงฟะ?
มันมีอุปสรรคอะไรรึเปล่า เยอะจังเลย

เพิ่งได้ไปอัพเดทอะไรบางอย่างมา
ฮ่าๆ
มีสเปสแล้วมันดีอ้ะเด้
จริงๆน่าจะเลิกเรียกสเปสได้แล้ว เพราะมันคือบล็อก
แต่เค้าก็อยากเรียกสเปสอยู่ดี พื้นที่เล็กๆอะไรงี้
แต่เพ้อดีนะ เค้าว่าเค้าเพ้อแล้ว มีคนเพ้อกว่า ฮ่าๆ
ไม่จำเป็นต้องลืม…จำไว้ไม่เสียหายหรอก
เค้าชอบความรู้สึกแบบนี้มากกว่าจะไปจินตนาการว่าเรื่องมันแฮปปี้นะ ฉันรักเขา เขารักฉันอะไรเงี้ย
มันไม่ฟู่ฟ่าเอาซะเลย แบบนี้ดีออก ดูมีชีวิตชีวาดี
ฮ่าๆ หรือเค้าจะเป็นมาโซวะคะ ไม่ชอบเรื่องแฮปปี้ชอบเรื่องเจ็บปวดอ้ะ
ทไวไลท์เหรอ…ผิดกับเค้านะ ทั้งๆที่ปกติเรามักจะเหมือนกัน
เค้าไม่เห็นจะอยากไปดูหนังเลย ถ้าเลือกได้จะไม่ไป ไม่รู้ดิ มักจะทำคนนั่งข้างๆซวยอ้ะ เลยฮ่าๆ ไม่ไปดีกว่า
จริงๆก็อยากนั่งด้วย แต่นั่งแยกกันจะดูหนังแฮปปี้กว่า
ป.ล. กด enter บ้างก็ได้นะ ฮ่าๆ ไม่ต้องให้มันติดกันเป็นพรืดขนาดนั้น

เค้าเพิ่งมานึกได้
แล้วเค้าก็ควรจะพิมพ์
บางทีไอที่เราทำให้ หรือ ทุ่มเท ไรเงี้ย
มันอาจจะไม่ได้เป็นที่ต้องการของใคร แล้วคนรับก็อาจจะรู้สึกอึดอัดก็ได้
แต่เขาก็เกรงใจ และไม่รู้จะปฏิเสธยังไง
บางทีนึกไปถึงเหตุผลของคนรับนะว่า บางทีเขาก็ไม่ได้อยากได้ จนบางครั้งอาจจะฟีลประมาณ
“เอามาให้ทำไม ไม่ต้องการ แล้วจะพร่ำเพ้อทำไม ไม่ปฏฺิเสธหักหน้าก็บุญแค่ไหนแล้ว” ไรเงี้ย
บางทีเราก็อาจจะต้องดูด้วยว่าคนรับเขาอยากจะได้รึเปล่า ไม่ใช่ว่าเขาไม่อยากได้แล้วเราเอาไปยัดเยียดให้เขา
พอเขาไม่ชอบเราก็ยัดเยียดความรู้สึกผิดให้อีก
ย่าสสสส ทำแบบนั้นเขาจะไม่สบายใจเอาได้นะ ยกเว้นในกรณีฝั่งนั้นเขาอยากจะได้ ฮ่าๆ
เราก็อยู่ส่วนของเรา ถ้าสิ่งที่เราทำมันทำให้เขาไม่สบายใจ หรือถ้าอยู่กับเราแล้วเขาไม่สบายใจ
เค้าเอง เค้าจะเลือกทางที่ไม่ทำให้เขาไม่สบายใจมากกว่านะ
เค้าจะยังไงก็ได้ ^^
แล้วก็อีกอย่างคือ
เราไปเปลี่ยนใครให้เป็นอย่างที่เราคาดหวังไม่ได้หรอก
ทำไมเขาไม่อย่างนั้นล่ะ ทำไมเขาไม่อย่างนี้ล่ะ
มันเป็นไปไม่ได้ หรือถ้าเป็นไปได้ เขาก็คงไม่ได้เต็มใจเท่าไหร่ อยากให้คนอื่นมาเฟคใส่ตัวเองเร้อะ!!
แล้วยังทำให้ไม่สบายใจด้วย ทั้งเราและเขาๆ
อย่างที่บอกว่า บางอย่างคนเรามันก็แค่ทำอะไรไปตามสถานการณ์ขณะนั้น
หรืออาจจะมีอะไรบังคับไว้ว่าควรจะทำแบบนั้น ไม่ว่าจะเป็นกฏเกณฑ์ทางสังคม ความรู้สึกส่วนบุคคล หรืออะไรก็ตาม
โดยที่เขาก็ไม่ได้เต็มใจหน่ะ
ไม่ต้องไปคาดหวังอะไรมาก ปล่อยๆให้มันเป็นไปอย่างที่มันควรจะเป็น

มายจะโกรธเปล่าวะคะ เค้างง
เมื่อวานไปโรงเรียนแล้วจะเดินออกมาพร้อมกัน
เค้าบอกมายแล้วนะว่าขอแวะร้านถ่ายเอกสารก่อน
แล้วมายก็หายตัวไป O.o
เค้าหาก็ไม่เจอ เร็วมาก หายไปไหน??
เค้าก็งงๆ เราไม่ได้จะกลับบ้านพร้อมกันเหรอ?

ฟิสิกส์เกรด 4 เย่ๆๆๆๆๆๆ อย่าหลอกเค้านะ !! ดีใจเก้อนะเว้ย
ไม่โหดร้ายกันเกินไปนัก ^^
อย่างน้อยเกรดมันจะได้ไม่ตกไปมากกว่านี้
ไม่งั้นความหวังก็จะหริบหรี่ลงไปอีก ไม่ได้เกรดเฉลี่ยต่ำกว่านี้ไม่ได้
เพราะ O-NET ที่เค้าคำนวณไว้มันอาจจะต่ำกว่าที่เค้าคิด T^T

วันนี้เค้าทำเรื่องเลวร้ายไป
เพราะว่าปู่ชอบออกไปเดินข้างนอก แอบออกไปอ้ะ ทั้งๆที่ขาก็ไม่ค่อยจะดี
เด๊๋ยวล้มไปคราวนี้ใช่ว่าจะกลับมาเหมือนเดิมนะ – -“
แล้วคราวนี้ปู่กลับเข้ามาเพราะเขาอี๊แตก – -“
แล้วก็เลอะเต็มพื้นบ้านไปหมด โอ้วววว
สิ่งที่เลวร้ายคือ เค้าไม่ได้เป็นคนเช็ด
แต่เค้าให้ปู่เค้าเช็ดเอง
ณ จุดๆนั้นคือ เขาอยากให้ปู่คิดว่า ไม่ได้มีคนคอยดูแลแล้วจะทำอะไรก็ได้นะ
เขาไม่อยากให้ออกไปไหนมาไหนเพราะกลัวปู่เป็นอะไร
แต่ปู่ก็ดื้อทุกที
แล้วบอกให้ใส่แพมเพอร์สก็ไม่ใส่ เวลาออกไปไหนอ้ะ เผื่อมันเกิดเหตุการณ์อะไรแบบนี้ขึ้นมันจะได้สะดวก
ปู่อาจจะอาย แต่มันใช่เรื่องจะอายไม่เนี่ยตอนนี้
เค้าอาจจะไม่เข้าใจฟีลปู่ก็ได้
ปู่เป็นคนสังคมเยอะ อาจจะอายก็ได้
ปู่ก็เลยมานั่งเช็ดพื้นเอง แล้วหลานอย่างเค้าที่ตาดีๆกลับหนีขึ้นมาอยู่ข้างบน
พอกลับใจนึกได้จะลงไปเช็ด ปู่ก็เช็ดเสร็จหมดและ – -“
ดูเป็นหลานที่เลวมากอ้ะ
โคดรู้สึกแย่เลย
แต่มันผ่านไปแล้ว แล้วเค้าจะไม่ให้มันเกิดขึ้นซ้ำสอง

พรุ่งนี้จะเปลี่ยนขวดอินซูลิน และจะตื่นให้เช้ากว่านี้

เพราะใครๆก็คิดว่าตัวเองถูกที่สุด

O-NET ผ่านไป
ชีวิตไร้สาระมาก

ปิดเทอม ขี้เกียจอาบน้ำมากถึงมากที่สุด
ยื๋ออออ รู้สึกว่าตัวเองเน่าๆ
ไม่ไหวๆ

งื้อออ ชอบ taylor swift อ้ะ ชอบมากเลย

คุณย่าเบื่ออาหาร – -“
กินอะไรไม่ได้เลย
ซื้ออะไรมาให้กินก็กินไปนิดเดียว
แล้วไง แต่ดันซื่อตรงต่อการกินยามาก
ย่าเป็นเบาหวาน
ยาที่หมอจัดมามันก็ต้องมีตัวที่ลดน้ำตาลอยู่แล้ว
แล้วไม่กินอะไรยามันจะไปลดน้ำตาลที่ไหนล่ะ
มันก็ต้องลดไอที่มีอยู่
แล้วก็กลายเป็นภาวะน้ำตาลต่ำอะดิ
อันตรายกว่าน้ำตาลสูงอีก น้ำตาลสูงยังเด็กๆ ถ้าต่ำนี่มีโอกาสช็อกได้
เฮ้ออออ ไม่รู้ย่าเป็นอะไร
ย่าบอกว่าเบื่อ ต้องหาอะไรแปลกๆให้กินใช่ไหม
ย่าก็ไม่กินอะไรแปลกๆอีก – -“
นี่เค้ากำลังฝึกนิสัยไม่ดีของหมอนะเนี่ย
วินิจฉัยโดยการสรุปเอาเอง ไม่มีแหล่งอ้างอิง มันไม่ควร และเป็นนิสัยที่ห้ามเด็ดขาดของหมอ
รึเปล่า? ฮ่าๆ มันอันตรายต่อคนไข้

จะไปเรียนภาษารัสเซียดีเปล่าวะคะ?
เฮ้ออ ก็เค้าอยากเรียนเกาหลีมากกว่านี่ จริงๆอยากเรียนเยอรมันหน่ะนะ
แต่มันดันเวลาเดียวกันหมดเลย

วันนี้มีคนโทรมาตอนเช้า
ยังไม่ตื่นเลย – -“
จะมาเพ้ออะไรให้เค้าฟัง
เค้าไม่ได้อยากรู้
แต่อีกอ้ะ ณิชา ปฏิเสธไม่เป็นว่ะค่ะ
ฟังๆไป เค้าควรจะรับมือกับสถานการณ์แบบนี้ยังไง??
ดีนะเฟรมโทรมา โอ้ ขอบคุณที่สุด

7-11 เปลี่ยนตู้เสลอปี้แล้ว?

ง่วง

พักนี้ชีวิตสีชมพูมาก
ให้ตายสิ

มันวนไปอยู่เนี่ยแหละ ชมพู ขาว เขียว ส้ม
แต่เค้าไม่ชอบสีฟ้า

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s