certain or uncertain

หลังจากกลับมาได้ซักพัก
เมื่อวานเพิ่งรู้สึกอะไรบางอย่าง
นี่เค้ากำลังทำอะไรอยู่?
แนะนำนู่นแนะนำนี่คนอื่น
ทั้ง ๆ ที่ตัวเองไม่น่าจะแนะนำอะไรใครได้นะ
เหมือนว่าความจริงแล้วเค้าแค่ต้องการการยอมรับจากคนอื่นจากสังคม
สร้างเปลือกเคลือบ ข้างในกลวง ๆ ไม่มีอะไรเลย
ตั้งสเตตัสในเฟส อัพรูปใน instagram ให้คนกด like
เลือกวันกลับไปเยี่ยมโรงเรียน โดยพยายามทำตัวว่างวันที่น้อง ๆ ว่าง แล้วก็บอกว่าตัวเองเกสียดการต้องไปพูดแนะนำอะไรอย่างนี้มาก
แล้วก็อีกเยอะแยะตาแป๊ะไก่
เค้าแค่ต้องการให้คนมาสนใจแหละ
เสพติดการชื่นชม ยินยอสรรเสริญ
ซึ่งมันอาจจะเป็นเรื่องเฟค ๆ เป็นส่วนใหญ่ด้วยซ้ำ
แต่ก็ยังทำให้ความรู้สึกดี ๆ จอมปลอมเกิดขึ้นซักพัก
ทำบ่อยก็เริ่มเบื่อเหมือนกันนะ แต่เดี๋ยวก็กลับไปทำอีกเชื่อสิ
ยังกับยาเสพติดเลยแฮะ

อยู่คนเดียวเริ่มคิดอะไรได้
แล้วก็เสียใจ
มานึก ๆ ดู เค้ามีคนที่แคร์จริงรึเปล่านะ
หรือเขาก็แคร์ตามมารยาท
เค่าว่าเค้ามีเพื่อนน้อยแล้วนะ
บางทียังรู้สึกว่าบางคนเขาคบเราเพื่อผลประโยชน์รึเปล่านะ?
แต่ถ้าเขา ๆ truly care แล้วมารู้ว่าเค้าคิดแบบนี้คงเสียใจแย่เลย

อยากคุยกับเพื่อนที่อยู่ดี ๆ เราก็ไม่คุยกัน
เพราะเค้าเชื่่อคนอื่นง่าย ไม่ได้ไตร่ตรองอะไรก่อน
เลยไปพูด ไปทำอะไรให้เขาเหล่านั้นเสียใจตอนนั้น
มันก็ไม่แปลกถ้าเราจะไม่คุยกันจน ณ บัดนี้
เค้าก็รู้สึกว่าเค้าผิดนะเรื่องนี้
และควรเ่็นคนเริ่มเข้าไปคุยก่อน
เค้าก็ทำแล้ว
แต่ดูเหมือนเขาจะไม่นำพาใด ๆ
เรากลับมาพูดกันไม่ได้จริง ๆ นะเหรอ?
เฟลนิดหน่อยแฮะ

อ่านดราม่าบ่อย ๆ ก็ได้อะไรดี ๆ นะ
แต่ตอนนี้รู้สึกตัวเองเถื่อนไปแล้ว
เพราะ
พักนี้รู้สึกพูดคำหยาบได้ลื่นปากเกินไป
พูบครอบครัวเหมือนเพื่อน
เฮ้ย สื่อมันมีผลนะ ถูกหล่อหาปมโดยไม่รู้ตัว

เมื่อวานไปดู Total Recall กับอวน
พอรู้ภาษารัสเซียแล้วก็เลยรู้สึกว่าหนังอเมริกานี่แทรกภาษารัสเซียเยอะเหมือนกันนะ
(แต่ได้ประมาณบทตัวร้ายประจำ)
เช่น ตอนกล่าวต้อนรับเข้าสู่ the fall ก็พูดสเปน รัสเซีย แล้วก็อังกฤษ แต่แค่พูดต้อนรับจริง ๆ นะ
โฮล่า ปรีเวียต เวลคัม บลา บลา บลา
แล้วก็โฆษณา recall ในเรื่อง ก็เป็นภาษาเกาหลี (แต่แถวนั้นมันทำนองไชน่าทาวน์มากกว่านะ)
มีอะไรแฝงรึเปล่า?
พิมพ์ไปพิมพ์มาเพิ่งนึกได้
ทำไมเมืองอาณานิคมแม่งมีแต่เอเชียเดินขวักไขว่ สภาพบ้านเมืองดูเป็นชุมชนแออัดฟะ
ส่วนบริเตนดูเป็นแหล่งเจริญ ๆ
ต้องการสื่ออะไรรึเปล่า?
ดูแบบไม่คิดอะไร ก็ม้นส์ดีนะ CG สวยดี

ระหว่างรอหนังแวะไป Starbucks
เสล่อแป๊ะสั่งไม่เป็นอีก ฮ่า ๆ
สั่ง Latte ไป แบบไม่ใส่น้ำเชื่อม
ขมมากกกกกก ก็ดีแหละ ซักพักไปเติมน้ำเชื่อม
พอกินได้
แต่เอาจริง ๆ แล้ว เค้าว่ากาแฟมันอยู่เหลวเป๋วไม่ค่อยมีเนื้อสัมผัสเลยอ้ะ เหมือนผสมน้ำมากไป ดูใส ๆ ยังไงไม่รู้

เป็นนกฮูกจริง ๆ พักนี้
ตื่นบ่าย นอนหกโมงเช้า
ฮู้ววว

กลับไทยมาก็หมดตูดไปกับ shopping
ไปเที่ยวกับเพื่อนบ้างเล็กน้อย
แก๊งคอสเฟรนด์นี่ทำใจแล้ว
ท่าทางคงคุยกันยาก
ไอคุณอวน ก็แทบจะตัวติดกันอยู่และ หายห่วง
แก๊งบีเวอร์
ตกลงบีเว่อร์มี 6 หรือ 5 กันแน่?
เค้าก็คิดอยู่นะว่าเป็น 6 ไม่ใช่แค่เค้านะคนอื่นก็คิด
แต่บางทีเค้าก็คิดเหมือนกันว่าไอคนที่ 6 เขาอยากอยู่รึเปล่าหว่า?
ดูจากปฏิกิริยาตอบรับไรเงี้ยก็ไม่มั่นใจเท่าไหร่
เดี๋ยวจะเป็นการบังคับไปซะเปล่า ๆ
เลี้ยงครั้งล่าสุดเลยมีแค่ 5
ก็กลัวว่าถ้าติดต่อเบอร์ 6 ไปแล้วจะติดต่อไม่ได้
แล้วจะรู้สึกเฟล
เผอิญเฟลมามากพอแล้วไม่อยากเฟลอีก
ก็แค่นั้น
แต่ไม่คิดว่าจะรวมกันได้ด้วยซ้ำ ทั้ง ๆ ที่กระทันหันมาก

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s