Auon’s 21st-birthday

๒๔ มกราคม พ.ศ. ๒๕๕๗
ตื่นตอนเจ็ดโมง โดยไม่ยากลำบากมากนัก แม้จะนอนตอนตีสี่ครึ่ง เพราะอ่านเตรียมสอบฮิสโต
เพราะยังมีเวลาเหลือ ก็เลยทำแซนด์วิชกิน อยากกินขนมปังที่เหลืออยู่ให้หมดเร็ว ๆ กลัวหมดไม่ทันขึ้นราเสียก่อนแบบที่ผ่านมา
ออกจากบ้านตอนเจ็ดโมงสี่สิบห้า อากาศหนาวเหมือนเดิม
ถึงเปลี่ยนเป็นโค้ทสีดำตัวหนาก็ยังหนาว แต่เดินไปซักพักก็ไม่รู้สึกหนาวแล้ว
คิดว่าตอนแรงที่หนาวเพราะปล่อยให้ลมเข้าปลายแขน หลังจากเก็บซุกดี ก็อุ่นขึ้นบ้าง

ขึ้นรถเมล์สาย 15 ที่ปกติจะตรงไป
ตอนขึ้นก็รู้สึกแปลกใจเหมือนกันที่คนน้อย แต่ก็ไม่คิดมาก
นั่งผ่านไปป้ายนึง มีคุณยายเดินเข้ามาหา พร้อมบอกว่า นี่เดี๋ยวรถจะเลี้ยวนะ
ตอนที่ได้ยินเข้าใจประโยค แต่ไม่เข้าใจความหมายที่คุณยายต้องการสื่อ
ตอนหลังเข้าใจแล้วคุณยายใจดีตั้งใจมาบอกคนต่างชาติเรื่องขึ้นรถเมล์ผิด
พอรู้ก็รู้สึกผิด เพราะปฏิกิริยาตอบรับทันทีกลับไปหาคุณยาย สื่อได้ประมาณว่า มาบอกหนูทำไม
ก็รู้สึกผิดนิดหน่อย
สรุปคือรถเมล์หมดระยะ ต้องเสียเงินค่ารถฟรีไปเลย
แล้วก็เปลี่ยนไปขึ้นรถคนใหม่
เจอเพื่อนนั่งมาผิดเหมือนกันด้วย อัลฮาจิ

เดินไปที่ที่เรียน
ไปถึงยังไม่ค่อยมีคนมา จำไม่ได้ว่าเวลาเท่าไหร่
ขึ้นไปรอสอบที่ห้อง
ก็นั่งอ่านทวนไปพลาง ๆ

ได้เข้าสอบเป็นคนที่ 6
ไปถึงก็เข้าไปเลือกคำถาม แน่นอนว่าเลือกซองที่วางเป็นอันดับ 5 แบบทุกครั้ง
ในซองมี สไลด์เนื้อเยื่อ 3 อันและภาพจาก TEM 1 ภาพ
แล้วก็ให้เวลาดู
ภาพจาก TEM ไม่รู้ว่าเป็นภาพอะไรกันแน่ แต่รู้ว่ามันไม่ใช่อะไรบ้าง
สไลด์ 3 ชิ้นได้ ต่อมลูกหมาก ต่อมน้ำเหลือง และไส้ติ่ง
นั่งไปสักพักเริ่มตระหนักได้ว่า ลืมชื่อรัสเซียของส่วนประกอบบางอัน

พอถึงเวลาตอบคำถาม ก็ตอบได้ แต่ลืมชื่อส่วนประกอบบางส่วนเลยโดนหักไป 4 คะแนน ได้16/20
จะไม่ลืมเรื่องต่อมน้ำเหลืองต่อจากนี้ไป
ภาพจาก TEM ก็ไม่รู้ว่าเป็นอะไรอยู่ดี อาจเพราะฟังอาจารย์พูดไม่รู้เรื่อง
แล้วก็ไปทำข้อสอบในคอม 75 ข้อ
ได้ 81% ออกมาพอใจดี

อาจารย์เรียกไปดูคะแนน คือรวมคะแนนทั้งหมดแล้วก็ได้แค่ 66.7 ตัดแล้วได้ D ที่นี่ หรือ 3 นั่นเอง
อาจารย์เองก็อยากให้ 4 แต่ก็เข้าใจว่า คะแนนเป็นแบบนี้ มีเกณฑ์ก็ต้องยอมรับ
ตัวเค้าเองก็คิดเหมือนกันว่า 3 ของเค้าเป็น 3 ช่วงปลาย ไม่ใช่ 3 ธรรมดา สิ่งที่ทำดีอยู่แล้วก็ควรทำต่อไป
แต่ถ้านับแบบที่ไทย 66.7 ก็เป็น C+ นะ (ถ้าใช้เกณฑ์โหดก็เป็น C)

ระหว่างเดินจากป้ายรถเมล์กลับหอ
ตอนแรกกะว่าจะปั้นตุ๊กตาหิมะแล้วถ่ายรูปส่งไปให้อวนเป็นของขวัญวันเกิด
แต่ก็ไม่ได้ทำ

กลับมาหอก็นั่งเล่นคอมอ่านเฟสทวิตเช็คข่าวตามปกติ
วันนี้แจจุงมีปาร์ตี้ Moldir โมเดอร์ เห็นรูปแล้วก็ภูิใจและดีใจ ที่มาจนถึงทุกวันนี้ได้เพราะความพยายามและความสามารถจริง ๆ นะ
มีเรื่องทะเลาะของแคสและบาน่าเรื่องผลรางวัลรายการนึง B1A4 ชนะทงบัง แต่ก็ไม่นำมาใส่ใจ
ชางมินมีมินิซีรีย์เรื่อง มินิ ทีเซอร์ดูหล่อดี
แล้วก็เปิดดู BE2013 ชางมินโหดดี แซะยุนโฮได้
แล้วก็ไปเจอคลิป Star king คิดถึงบรรยากาศทงบัง 5 คนเหมือนกัน

ประมาณบ่ายก็นึกอยากวาดรูปให้อวนเป็นของขวัญ
อวนบ่นเปรย ๆ ว่าวาดให้มั่งสิ
ก็วาดดูเอาแบบจากรูปดิสเพลในเฟส
ไม่ค่อยเหมือน วาดแก้มยาก หัวเบี้ยว
เพราะได้บทเรียนจากตอนวาดรูปกลุ่มเพื่อนที่เรียน ควรวาด ตัดเส้น แล้วลบรอยร่าง ทำให้ภาพสะอาดที่สุด
คิดว่าคราวนี้จะลองลงสีดู
สนใจโปรแกรม SAI
หาข้อมูลการใช้ผ่านกู้เกิ้ลเอา
ในที่สุดก็รู้วิธีตัดเส้นและลงสีแบบคร่าว ๆ
นั่งตัดเส้นไปนานมาก คิดซะ 80% ของเวลาที่ใช้ ตอนลงสีนี่เร็วมาก เพราะไม่ได้ลงแสงเงาที่ตัว
ค้นวิธีลงสีตา เจอเยอะแยะ แต่สุดท้ายใช้วิธีตัวเอง ปาดไปตามใจ ดีกว่า
ก็ดีใจที่ใช้ SAI ได้แล้ว
แม้ยังงงกับคีย์ลัดอยู่บ้างเพราะชินกับคีย์ลัดโฟโตช็อป

แล้วก็ดูซีรีย์อาทิตย์นี้
The vampire diaries ตอนที่ 100 พอดี ทึ่งกับการเอาตัวรอดของแคทเธอรีน และประทับใจในความสัมพันธ์ของพี่น้องซัลวาทอร์
Hart of Dixie ดูสบาย คลายเครียด โชว์คาบาเร่ต์เรื่องเซลล์ เจ๋งดี
The originals ไม่มีอะไรตื่นเต้นมากนัก
American Horror Story พาร์ทที่มาดามเดลฟีนดูไม่สำนึกถึงความผิดตัวเอง โดยให้เหตุผลว่า ยุคนี้คนก็พูดโกหกสร้างภาพสวยรู้ไปวัน ๆ เท่านั้น บางคนก็ไม่ได้เสียใจกับการกระทำของตัวเองหรอก พวกทำเป็นยอมรับผิดและเสียใจ เพียงเพราะเขาถูกจับได้ตะหาก โดยทั้งหมดอ้างว่าได้จากการตามดูทีวีของยุคนี้ คิดว่าเรื่องนี้ทำให้ฉุกคิดว่า จริง ๆ ปัจจุบันก็มีเรื่องนั้นเกิดขึ้น ๆ จริง ๆ ไม่ใช่แค่ซีรีย์
ตอนนี้ยังมีฉากที่แสดงถึงความกระหายในอำนาจของแม่มดทุกคนอยู่ ทุกคนอยากจะเป็นซูพรีม บางตอนแสดงให้เห็นว่าอำนาจเปลี่ยนคนได้ เห็นความอยากได้อยากมี กระหายในอำนาจลับ ๆ ของตัวละคร
อีกฉากที่ประทับใจคือ ฉากนรกของปะป๋า สรุปเป็นประโยคได้ว่า ทุกอย่างต้องมีสิ่งแลกเปลี่ยน คุณยอมทำเลวเพื่อผลประโยชน์ตัวคุณเอง สุดท้ายแล้วคุณต้องมารับผลที่คุณไม่อยากจะได้มันอยู่ดี เหมือนสัญญาของคนโลภที่คิดจะเอาแต่ได้ แต่ไม่รู้หรอกว่าจุดจบของตัวเองจะต้องเจอกับอะไร
ตอนนี้มีเรื่องกระตุกความคิดเยอะเลย

โมส่งข้อความมาบอกเรื่องพัสดุที่ส่งมาที่บ้าน
เป็นของโครงการแลกส.ค.สกัน
เลยรู้สึกผิดขึ้นมาเลย เพราะไม่ได้เช็คเมล์ เลยไม่รู้ว่าจะส่งให้ใคร
พอรู้ตัวก็เลยรีบติดต่อทีมงานเลย
รอการตอบกลับอยู่ หวังว่าจะไม่สายเกินไป
ส่วนพัสดุที่ได้รับ มีจดหมายด้วย น่ารักจังๆ

จะเริ่มจริงจังกับการเขียนไดอารี่อีกครั้ง

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s